روانشناس به هیچ عنوان صلاحیت تجویز داروی روانپزشکی را ندارد. وحشت هولوکاست محققان را به مطالعه تأثیر اجتماعی ، همنوایی و اطاعت سوق داد . بله، ضعف اعصاب روابط اجتماعی زناشویی و بین فردی را دچار مشکل میکند. غریزههای اجتماعی مانند جلب توجه و علاقه دیگران و عشق و محبت دود میشوند و به هوا میروند. 7- توانایی ایجاد ارتباط مناسب با دیگران و بیان منظور و مطالب خود به طریف مقابل. با اینکه روانپزشکی و روانشناسی تفاوت های بسیاری با یکدیگر دارند اما روانپزشک و روانشناس شغلی بسیار نزدیک به هم دارند و به همین علت همه مراکز روانشناسی، با مرکز روانپزشکی ارتباط دارند و مراجعینی که نیاز به دارو درمانی دارند را به این مراکز ارجاع می دهند. این راس مرکز مشاوره خانواده و روانشناسی آویژه خدمات متنوعی را زمینه مان وسواس به شما هم میهنان عزیز ارائه میدهد . برای مثال می توان به روانپزشکی کودکان، بیش فعالی در بزرگسالان، سلامت زنان، روانپزشکی سالمندان، افسردگی، اختلال های اضطرابی، اختلال دو قطبی و اختلال پانیک اشاره کرد. روانپزشک بیشتر با درمان دارویی سروکار دارد اما روانشناس از روش های روان درمانی و رفتاردرمانی استفاده می کند. یک دکتر اعصاب و روان به منظور درمان بیماریها، هم میتواند درمانهای دارویی را تجویز کند، هم به سبب نیاز قادر است که روان درمانی انجام دهد.
روانشناس جلسات درمانی را بطور منظم با بیمار خواهد داشت ، در حالی که روانپزشک داروها را مدیریت می کند. کسانی که تابحال با مشکلات روح و روان سروکاری نداشته باشند، برای اولین بار که می خواهند پروسه درمان اختلالات روانی و مشکلات روحی را آغاز کنند با یک سوال مهم درمورد فرق روانپزشک با روانشناس روبرو می شوند. چنانچه پدر یا مادری هستید که به دنبال راهی برای درمان فرزند خود میگردید ، یک روانشناس می تواند انواع مختلفی از روش های درمانی مانند بازی درمانی را ارائه دهد. افسردگی یک بیماری روحی و روانی است که اگر فرد به آن مبتلا شود ، در زندگی رومزره او اختلال ایجاد می کند . در برخی از موارد، دیده شده که فرد مبتلا تا سر حد مرگ چیزی نمیخورد. در این حالت، فرد، تمایلی به زنده بودن ندارد، به همین دلیل به فکر مرگ و خودکشی می افتد. روان پزشک برای درمان داروهای اعصاب و روان تجویز می کند اما روانشناس با روش های مختلف درمان غیر دارویی، به درمان مشکلات روحی و روانی مراجعین می پردازد. بنابراین ملاقات با روانپزشک برای تکمیل روان درمانی و همچنین مدیریت دارو درمانی برای مراجع بسیار مفید خواهد بود.
“به روانشناس مراجعه کنم یا روانپزشک؟ چه زمانی باید به روان شناس مراجعه کنیم و چه زمانی به روان پزشک؟ روانپزشکان در تمامی حوزه های بهداشت روان آموزش دیده اند. دانشجویان رشته روانشناسی، پس از پایان دوره تحصیلات تکیمیلی، دوره کارورزی را در مدت 1 الی 2 سال می گذرانند و در آن روشهای درمانی، آزمون های تحلیلی، تکنیک های حل مسئله، نظریه های رواندرمانی و درمان های شناختی رفتاری را آموزش می ببینند. روانپزشک همچنین می تواند برای بیمار بستری در بیمارستان را تجویز کند و حتی از روش های درمانی خاصی مانند الکتروشوک استفاده کند اما روانشناس چنین صلاحیتی ندارد. مرکز روانپزشکی و روانشناسی ذهن آرا، با در اختیار داشتن بهترین درمانگران و پزشکان در حوزه روانشناسی و روانپزشکی در تهران، سابقه بسیار موثری در زمینه درمان بیماری ها و اختلالات شدید روانشناسی داشته و درمان در این مرکز توسط دکتر روانپزشک و دکتر روانشناس با سابقه انجام می شود و مسیر تشخیص، تحلیل و برنامه ریزی به صورت کاملا علمی پیش می رود. جدا بودن مرکز آموزشی از سازمانی که مجوز فعالیت را صادر میکند، مبنای علمی و جهانی داشته و بر صحت و دقت امر میافزاید. روانپزشک صلاحیت تجویز دارو را دارد اما روانشناس نمی تواند دارو تجویز کند.
متخصصان بسیار باتجربه و توامندی وجود دارند که آماده کمک به شما هستند، به شرط آنکه بدانید در چه زمانی باید به چه کسی مراجعه کنید و قبل از مراجعه چه مواردی را باید درباره روانپزشک خود بررسی کنید. همچنین روانشناس اگر متوجه شود که شما نیاز به روانپزشکی دارید، شما را به روانپزشک ارجاع خواهد داد. برای این سوال نمی توان پاسخ قطعی مشخص کرد اما اگر روانپزشک و روانشناس به صورت حرفه ای و اخلاقی عمل کنند، با مراجعه به هرکدام از آن ها، در صورتی که لازم باشد شما را به دیگری ارجاع خواهد داد. کار روانپزشک و روانشناس، مکمل بوده و به همین علت، روانپزشک مراجعی را که نیاز به درمان روانشناختی دارد را نزد روانشناس ارجاع می دهد و به همین صورت، روانشناس هم مراجعی را که نیاز به درمان دارویی دارد به روانپزشک انتقال می دهد. اگر همچنان مطمئن نیستید که باید به روانشناس مراجعه کنید یا روانپزشک، بهتر است با پزشک عمومی خودتان مشورت کنید تا بسته به شرایط مخصوص به شما، توصیه لازم را ارائه کند. پزشک معالج متخصصین داخلی مغز و اعصاب: حالت دوم شامل بیماریهایی است که اخلال به وجود آمده در سیستم عصبی با عمل جراحی قابلدرمان نیست؛ بلکه برای کنترل یا درمان آن باید از روشهای دارویی استفاده شود.