درمانگران شناختی معتقدند بیماران افسرده، اشتباهات مشخصی را در طرز فکر خود دارند که باعث میشود نسبت به ابتلا به افسردگی و شدت پیدا کردن آن، آسیبپذیر باشند. و درنهایت اجازهی ویزیت کردن بیمار را داشته باشد. فکر کردن به خودکشی در بین افراد افسرده رایج است. در بسیاری از کشورها مثل ایران، بهعلت عدموجود بستر مناسب شغلی، اکثر افراد تصمیممیگیرند در رشتهی روانشناسی بالینی تحصیلکنند. در بسیاری از کشورها، رشتهی روانشناسی هم بهصورت ناپیوسته و هم بهصورت پیوسته وجوددارد. برخی بیماریهای جسمی مانند بیماریهای قلبی و عروقی، ام اس، سرطان، جراحی، نقص عضو و گذراندن دوره بیماری طولانیمدت نیز میتوانند این بیماری روحی را در فرد ایجاد کنند. مشکلاتش و نوع بیماری اش و علائمش را بررسی میکند .گاهی پرسش نامه ای طراحی میکند که به کمک آن بتواند با افراد ارتباط بهتری برقرار کند و علاوه بر آن بیماران نیز بتوانند مشکلاتشان را بهتر بازگو کنند.این پرسش نامه ها به تشخیص صحیح بیماری به شدت کمک میکنند.اغلب روانشناسان با خانواده افراد بیمار نیز صحبت میکنند تا وضعیت بیمار را بهتر شرح دهند. مشاور با تایید نشانه ها و همدردی با بیمار رابطه اش را با او گسترش داده و به این صورت اثربخشی درمان شروع می شود. همچنین برای کسب اطلاعات لازم و بیشتر در رابطه با نحوه برخورد با بیماران اعصاب و روان می توانید به صورت همه روزه از ساعت ۸ صبح الی ۱۲ شب حتی در روزهای تعطیل نسبت به دریافت مشاوره اقدام نمائید.

افسردگی می تواند شما را وسوسه کند تا منزوی شده و از دوستان و خانواده خود کناره گیری کنید، اما گذراندن وقت به صورت حضوری می تواند به مبارزه با افسردگی کمک فراوان کند. مثلاً در استرالیا، آمریکا، کانادا و انگلستان میتوانید هم بهصورت پیوسته به دکترای روانشناسی برسید (یعنی در بدو ورود دانشگاه بهمدت ۸ تا ۱۰سال درس خوانده و دکتر روانشناس شوید) و هم بهطور مقطع بهمقطع به این رشتهتحصیلی بپردازید (یعنی اول لیسانس و بعد فوقلیسانس و سپس در دورهی دکترا شرکتنمایید). اما در اکثر کشورهایی که در روانشناسی پیشرفتهاند، اجازهی ورود در رشتههای بالینی یا بقیهی شاخههای روانشناسی در مقاطع فوقلیسانس و دکترا بهفرد نمیدهند اگر دورهی لیسانس مربوطهی این رشته را نخواندهباشند. علت اینست که در روانشناسی بالینی، فردیکه به ایندرجه میرسد و مدرک فوقلیسانس روانشناسیبالینی میگیرد، میتواند مدرک دکترای روانشناسی بگیرد. اما در کشورهای پیشرفته اصلا اینطور نیست. اما نکتهی مهم اینست که در بسیاری از کشورها، شما نمیتوانید از یکسری رشتههای روانشناسی به شاخههای خاصی بروید. که در دورههای ۳ ساله، بهصورت فشردهتر تحصیلمیکنند. این یک آزمون برای ورود به درجه تخصص تمامی پزشکان است که در آن مهارت، توانایی و دانش پزشکان در یک یا دو سال گذشته شان سنجیده می شود.

یک روانشناس بالینی علائم افسردگی را به خوبی می شناسد و با بررسی خلق وخو و خصوصیات افراد، این اختلال را تشخیص داده و با ارائه راهکارهای مناسب کمک شایانی به درمان فرد می کند. مثلاً اگر دچار اختلال روحی یا روانی شدهاید که نیازمند درمانید، بالطبع مجبورید بهیک روانشناس بالینی که شغلش درمان بیماریهای روحی و روانی است، مراجعهکنید. در حالی که در اروپای قرون وسطی بیماران روانی را تسخیرشده توسط شیاطین میدانستند و آنها را شکنجه میکردند تا ارواح را از بدنشان خارج کنند، در ایران بخشی از دارالشفاها به این بیماران اختصاص یافته بود. اختلالات اعصاب و روان در زمره بیماریهایی است که بیمههای پایه و تکمیلی، علاقهای به پوشش صددرصدی آنها ندارند چون این خدمات، برخلاف خدمات تهاجمی همچون جراحیها، نه برای بیمه و نه برای مرکز درمانی، درآمدزا نیست و همانطور که به ناتوانی تدریجی بیماران و سوق یافتن خانواده ایشان به زیر خط فقر و ورشکستگی اقتصادی منجر میشود، بار مالی قابل توجهی بر دوش دولت و سازمانهای بیمهگر میگذارد بدون آنکه در مقابل، آوردهای به اعتبارات نظام سلامت اضافه کند. فن مورد استفاده البرت الیس وسایر در مانگران شناختی که در آن مراجع از رابطه بین افکار غیر واقعی رفتارهای غیر انطباقی حاصل از آنها آگاه می شود.

تا در نهایت بتوانند در این رشته به شغلی دستیابند. است. البته در کنار خدمات درمانی در زمینه تألیف و پژوهش نیز فعالیت هایی داشته و تا کنون صدها مقاله را نگارش و در مجله های معتبر علمی-پژوهشی چاپ کرده است. بلکه افرادیکه میخواهند وارد روانشناسی بالینی شوند، باید حتما لیسانس روانشناسی بالینی را نیز طی کردهباشند. گاه اطلاعات قبلاً آموخته شده سبب می شوند که ما نتوانیم اطلاعات تازه یا د گرفته شده را به یاد آوریم . اما همهی واکنشها به سندرم کاپگراس منفی نیستند. زیرا در همهی مدارس از یک روانشناس آموزشی استفاده میشود. تیمارستان یک واژه آزار دهنده است و پزشکان و بسیاری از فعالان حوزه سلامت روان تلاش دارند واژه بیمارستان اعصاب و روان را جایگزین آن کنند. آیا میزان آن متغیر است؟ بسته به چیستی منشا بیماری در سیستم عصبی، علائم متغیر و شامل موارد زیر می باشند. در مقاله قبلی با عنوان روانپزشک کیست به تفاوت بین روانشناس و روانپزشک پرداختیم و در این مقاله میخواهیم به تفاوت میان متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) و اعصاب و روان (روانپزشک) بپردازیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *